juli 30

0 comments

Reisblog: nestjes in Zweden

Van het paradijs naar de hel en terug
Een heel "appart" hotel in Stockholm

Maandag 16 augustus: om 11u moesten we ons vakantieverblijf in Höllick verlaten. We pakten onze spullen in. Ieder zijn eigen koffer. Afval werd gesorteerd, Man maakte de keuken terug netjes en deed laatste check voor we het terrein verlieten. 

Een autorit van 3,5 uur zou ons naar Västeras brengen, waar we het actie zwembad Kokpunten gingen verkennen. Tegen 15u40 kwamen we aan bij het zwembad. Volgens de website was het een actie bad met verschillende soorten glijbanen , whirlpools en peuterbaden. Van buiten te zien kon je niet vermoeden dat er binnen een hypermodern zwemparadijs was gebouwd. We konden vlot binnen met onze tickets en gingen ons omkleden.  Een lockersysteem met een armband met sensor en betaalsysteem maakte het gemakkelijk. Op de derde verdieping bevond zich het restaurant, het peuterbad, een groot zwembad , een klimmuur in bad, een stroomversnelling en een cinema. Via een doolhof aan trappen werden verschillende verdiepingen en tussen etages met elkaar verbonden. Her en der vond je whirlpools en tafeltjes. Op de zesde verdieping was een buitenzwembadje dat uitkeek op de haven. Vanop de 7de verdieping vertrokken verschillende glijbanen, met of zonder banden, snelle, rustige of spectaculaire banen.

Ons jongens amuseerden zich kostelijk en liepen van de ene naar de andere glijbaan. Terwijl mijn man en ik relaxten in de bubbelbaden en het buiten zwembad. We aten samen een snackje en probeerden dan toch eens de rustige glijbaan met banden uit. Het was superleuk. Om 21 u sloot het zwembad en reden we verder naar ons hotel in Stockholm.

Ondertussen had ik  via watsapp contact gehad met het Hotel in Bromma (Stockholm)  om later te kunnen inchecken. Al gauw werd duidelijk dat er geen receptie was in het hotel en dat we met "keycodes" (die we nooit ontvangen hadden) binnen moesten geraken. Na heel wat over en weer berichten, kreeg ik ze toch toegestuurd. Om onze grote hongerte stillen, aten we eerst nog iets in een Max-burger restaurant. Gelukkig was er voor mij ook een ruim aanbod veggie burgers. Tegen 23u30 kwamen we uiteindelijk bij het hotel aan. We zagen één deur waar we de code konden ingeven, daar geraakten we binnen, maar dan stonden we in een groezelige hal met twee liften. Geen enkele van onze codes werkten hier. Ook een systeem voor de sleutels werkte niet. Het leek wel of we in een escaperoom waren terecht gekomen. Van pure wanhoop belde ik naar het nummer dat op het bordje naast de deur stond. Een vriendelijke dame vertelde dat we waarschijnlijk aan de verkeerde inkomhal stonden, langs de achterzijde van het gebouw. We zochten de hoofdingang en geraakte binnen met de codes.

Zo blij als we waren dat we binnen waren geraakt, zo groot was de schok toen we de deur opende van de tweede kamer. Het appartement, dat bestond uit een keukentje een woongedeelte en een slaapkamer, was degoutant vuil. Een grote vieze vlek op het zetelbed leek wel opgedroogd braaksel. Bovendien ontbrak er een kussen en was het kapot. Toen we de kasten opentrokken, vonden we allerlei viezigheid. Er hing een vreemde geur. Een mengelmoes van sigarettengeur en chemische luchtverfrisser. Een ding was duidelijk: Hier bleven wij niet slapen! Hoe sneller we weg konden, hoe liever. Ik belde opnieuw het nummer. Deze keer kreeg ik een man aan de andere kant van de lijn te horen.

Ik vertelde in mijn beste Engels over de toestand van de kamer en eiste een oplossing voor de nacht. Mijn woordenvloed met “disgusting, dirty, bad smell en dirty stuff in the closet” moest duidelijk maken hoe vies wij waren van het appartement. De man gaf ons een andere kamer die we met dezelfde code open kregen. Ondanks dat het zetelbed daar geen grote, vieze vlek had, was het er niet veel beter gesteld. Een vettige dampkap, vuile microgolfoven, 1 bord, vuile kookpotten, een gebarsten lavabo en een wankele tafel die vlak voor de slaapkamer deur stond omdat er onvoldoende plaats voor was.

Niet enkel de appartementen waren hel. In de lift lag spuw in de hoek en hingen affiche met meldingen “stop crime, warn  police ! “ We kwamen enkele duistere figuren tegen in de gangen. Er zaten extra sloten op onze deur. Mijn man die in de veiligheidssector werkt, had meteen in de gaten dat dit niet een “gewone buurt” was. Omdat het al zo laat was en ik niemand meer kon bereiken om al deze narigheden te melden, stuurde ik een mail naar het reisbureau. Ik kreeg een automatisch antwoordmail terug met een noodnummer in dat we konden bellen. Ik besloot om dat als eerste morgenvroeg te doen. Het was ondertussen middernacht gepasseerd. De twee oudste jongens sliepen in hun appartement, dat vrij oké was. Sober maar ietsje netter dan het onze. Hoewel de keuken ook absoluut niet uitnodigde om in te koken.

We besloten de bedden te bedekken met onze eigen handdoeken en jassen en in onze kleren te slapen. Met drie naast elkaar. Mijn man sliep amper en mijn nachtrust was ook tot enkele uurtjes beperkt

Dinsdag 17 augustus: Om 6u, amper 5 uurtjes geslapen, werd ik wakker van het licht en de kou. Ik wachtte nog even om het noodnummer te bellen tot mijn man ook wakker was om 6u30. Rond 7u kreeg ik een vriendelijke lieve dame  aan de lijn die luisterde naar ons probleem en alles in het werk stelde om ons zo snel mogelijk te helpen. 

Om 8u zaten we met al onze spullen terug in de auto. Weg van deze nachtmerrie. We reden eerst naar een winkel voor koffiekoeken en broodjes. Noodgedwongen aten we in de auto. Buiten regende het pijpenstelen. Het weer was net als ons gemoed op dat moment. Triestig, ongelukkig. Ik dacht een fles fruitsap gekocht te hebben, maar na één slok besefte ik dat het siroop was. Mierzoet! Ik liep dus opnieuw de winkel in : ditmaal voor bekertjes en fles water. Terwijl ik aan de kassa stond , kreeg ik telefoon van het reisbureau. Ze deed een voorstel om een ander hotel te boeken aan de andere kant van Stockholm. Ik stemde direct toe, alles was beter dan het "horror" hotel. Wij reden verder naar Kolmärden, een dierenpark met attracties op 1,5 uur van Stockholm.

Ter plaatse aangekomen, hoopten we eindelijk te kunnen genieten van een fijn dagje uit.  Maar bij het inscannen van onze tickets bleek er iets mis te zijn. We waren een dag te vroeg!! Ik had op voorhand tickets aangekocht voor Kölmarden én voor Gröna Lund (een pretpark in Stockholm waar ze absoluut naar toe wilden.) Toen we de beide tickets checkten, bleek ik me vergist te hebben van datum. De tickets voor Kölmarden waren geboekt voor 18 augustus  en die van Gröna Lund voor 17 augustus.

Ik zakte bijna door de grond van schaamte. Hoe kon ik nu toch zo dom zijn? Allerlei verwijten werden naar mijn hoofd geslingerd, terwijl we terug naar de auto liepen. Er zat niks anders op, dan 1,5 terug te rijden richting Stockholm. Gelukkig hadden we de namiddag shift van 16 tot 21u geboekt. Met een beetje geluk kwamen we rond 14u aan in Stockholm en hadden we nog ruim de tijd om parking te zoeken.

In de auto ging de discussie nog even door. Ik zei open en eerlijk dat dat het gevolg was dat zij (mijn kroost) mij blindelings vertrouwen  en er altijd van uit gaat dat ik alles regel en in orde heb. Terwijl ik regelmatig aangeef dat ik het niet allemaal alleen meer aankan. Ik vraag letterlijk om hulp bij verschillende zaken, maar die hulp krijg ik niet altijd. Dan gaan ze er dus van uit dat ik alles regel en als ik mij dan eens vergis, krijg ik verwijten naar mijn hoofd geslingerd. Ik vertelde dat ik me schaamde en dat het waarschijnlijk kwam door die horror nacht. De autorit gaf ons jongens wel wat extra tijd om bij te slapen.

Rond 14u kwamen we aan in centrum Stockholm. Om 16u zouden we binnen mogen in het park. Een uur vooraf stonden ons jongens al te popelen voor de ingang van het park. Het werd uiteindelijk toch nog een fijne dag in het pretpark aan de oevers van de Oostzee. Ondertussen had ik bericht gekregen van het reisbureau dat ze een hotel hadden gevonden voor ons vijf. 

Tegen middernacht kwamen we aan in het Clarion hotel in het centrum van Stockholm. Een groot super deluxe 5 sterrenhotel. We kregen twee kamers toegewezen met zalige propere bedden en een heerlijk warme douche. We vielen als een blok in slaap en sliepen als prinsen en een prinses! 

En ze reisden nog lang en gelukkig verder door Zweden.

Eind goed , al goed


Meer blog artikels

Laat hier een review achter

Your email address will not be published. Required fields are marked

{"email":"Email address invalid","url":"Website address invalid","required":"Required field missing"}

ontvang mijn blog in je mailbox