mei 10

0 comments

Afspraak bij de gynaecoloog

Ik ben sinds mijn 30ste  trotse bezitter van een hormonaal spiraal.  Na de geboorte van onze jongste zoon, (nu bijna 16 jaar geleden) besloten mijn man en ik om een hormonaal spiraal te laten plaatsen.

Behalve wat bloedverlies en pijnklachten in de periode na het plaatsen van het spiraal heb ik eigenlijk alleen maar voordelen ondervonden van het anticonceptie middel. Geen gedoe meer met maandverbanden of tampons meer omdat mijn maandstonden zo goed als volledig uitbleven. De eerste jaren had ik amper lichamelijke ongemakken. Behalve sporadisch een cupmaatje meer (wat in mijn geval zeker niet erg was 😉) en een voelbare eisprong, had ik nergens last van. Vanaf mijn 40ste had ik wat meer stemmingswisselingen. Maar dankzij een degelijke zelfzorg, therapieën en investeringen in persoonlijke groei is dat allemaal draaglijk.

Mijn eerste spiraaltje heb ik dus laten plaatsen op mijn 30ste verjaardag. Symbolisch niet waar? In plaats van een feestje te geven om mijn “nieuwe voordeur” te vieren, had ik een afspraak bij de gynaecoloog voor mijn eerste spiraaltje. “Effe gauw laten plaatsen” dacht ik en daarna kon ik nog gaan vieren, he? Viel me dat toch wel eventjes tegen.  Ik heb de rest van die dag , 23 mei 2007, op de zetel doorgebracht onder een dekentje, met mijn benen opgetrokken en  met een doos pijnstillers naast mij. Ik had weer iets bijgeleerd. 😊

5 jaar later plande ik de afspraak ergens rond mijn verjaardag in, maar niet meer op de dag zelf en nog eens 5 jaar later nam ik zelfs enkele dagen vrij op t werk om te bekomen van de kleine “ingreep”.

Dit jaar draaide mijn bezoekje bij mijn gyneacoloog weer helemaal anders uit dan ik had verwacht, in de positieve zin dan wel. Ik had mijn pijnstillers vooraf al ingenomen en tabletjes netjes opgestoken om het vervangen vlotter te laten verlopen. Nog voor ik neer zat , sprak de gyneacoloog mij aan over mijn coach praktijk. Wij kennen elkaar niet alleen als arts en patiënt maar zijn ook collega’s op neonatologie.  Ze had mijn flyer ergens zien liggen en was oprecht geïnteresseerd in het werk dat ik deed als nestcoach. Al vrij snel was duidelijk dat we dezelfde visie over thema’s waarrond wij werken hadden. Verbinding tussen moeder en kind, infant mental health, zachtaardige warme  omgang met zwangeren en pasbevallen moeders en kind versus de  puur wetenschappelijk, op feiten en cijfers gebaseerde aanpak.
Ze gaf me enkele namen door van mensen die zeker met mij zouden willen samenwerken en sprak over enkele waardevolle opleidingen. Ze benadrukte enkele keren hoeveel nood er wel is bij prille mama’s aan mentale begeleiding. Ze vroeg me ook om haar nog flyers en kaartjes te bezorgen en zeker contact op te nemen met de dames waarover ze het had.

Mijn angst voor het vervangen van het spiraaltje (jawel ik heb na 15 jaar nog steeds schrik ) was ondertussen wat op de achtergrond geraakt en het vervangen van het spiraaltje verliep vlot. Nog steeds pijnlijk, maar haar enthousiasme en steunende woorden over mijn coaching praktijk verzachten de pijn voor een groot stuk. 

De rest van de dag deed ik het fysiek rustig aan maar mijn goesting en geloof in mezelf draaide op volle toeren. Ik zocht de opleidingen en personen op waarover zij het had en besloot om er snel werk van te maken.

Toch bijzonder hoe je soms vanuit totaal onverwachte hoek steun en een flinke duw in je rug kan krijgen 😊
Mijn groeimindset bloeide helemaal open. Meer lezen over wat een groeimindset voor je kan betekenen? lees dan zeker mijn blog over fixid en groeimindset.


Meer blog artikels

Er wordt geleefd in huis.
Laat hier een review achter

Your email address will not be published. Required fields are marked

{"email":"Email address invalid","url":"Website address invalid","required":"Required field missing"}

ontvang mijn blog in je mailbox